ز اندیشه ای احسن تند هر صورتی احسن شده

یخ را اگر بیند کسی و آن کس نداند اصل یخ

چون دید کآخر آب شد در اصل یخ بی ظن شده

اندیشه جز زیبا مکن کو تار و پود صورت است

زان سوی کاندازی نظر آن جنس می آید صور

پس از نظر آید صور اشکال مرد و زن شده

با آن نشین کو روشن است کز دل سوی دل روزن است