خواجه تو عارف بده ای نوبت دولت زده ای

روز نشاط است و طرب برمنشین داد مده

آمده ام مست لقا کشته شمشیر فنا

گر نه چنینم تو مرا هیچ دل شاد مده

کامل جان آمده ای دست به استاد مده

در ده ویرانه تو گنج نهان است ز هو

هین ده ویران تو را نیز به بغداد مده