هین ده ویران تو را نیز به بغداد مده

خواجه تو عارف بده ای نوبت دولت زده ای

کامل جان آمده ای دست به استاد مده

در ده ویرانه تو گنج نهان است ز هو

والله تیره شب تو به ز دو صد روز نکو

شب مده و روز مجو عاج به شمشاد مده

غیر خدا نیست کسی در دو جهان همنفسی