نه او را دیده ای دیده نه او را گوش بشنیده

یکی ماهی همی بینم برون از دیده در دیده

زبان و جان و دل را من نمی بینم مگر بیخود

از آن دم که نظر کردم در آن رخسار دزدیده

گر افلاطون بدیدستی جمال و حسن آن مه را