از آن دم که نظر کردم در آن رخسار دزدیده

یکی ماهی همی بینم برون از دیده در دیده

نه او را دیده ای دیده نه او را گوش بشنیده

زبان و جان و دل را من نمی بینم مگر بیخود

گر افلاطون بدیدستی جمال و حسن آن مه را

ز من دیوانه تر گشتی ز من بتر بشوریده

قدم آیینه حادث حدث آیینه قدمت