بدید آید یکی خوبی نه رو باشد نه رخساره

چو از مردان مدد یابی یکی عیش ابد یابی

سپاه بی عدد یابی به قهر نفس اماره

چو هستی را همی روبی سر هر نفس می کوبی

چه باشد صد قمر آن جا شود هر خاک زر آن جا

به غیر دل مبر آن جا که آن جا هست دل پاره

زهی دربخش دریایی برای جان بینایی