به غیر دل مبر آن جا که آن جا هست دل پاره

چو هستی را همی روبی سر هر نفس می کوبی

بدید آید یکی خوبی نه رو باشد نه رخساره

چه باشد صد قمر آن جا شود هر خاک زر آن جا

زهی دربخش دریایی برای جان بینایی

شمار ریگ هر جایی ز عشقش هست آواره

خوشا مشکا که می بیزی به راه شمس تبریزی