که پاره پاره پیش آیی و بربایی دل پاره

سراندازان همی آیی نگارین جگرخواره

دلم بردی نمی دانم چه آوردی دگرباره

فغان از چشم مکارت کز اول بود این کارت

برای ماه بی چون را کشیدی جور گردون را

مسلم گشت مجنون را که عاقل نیست این کاره

بیار آن جام پرآتش که تا ما درکشیمش خوش