دلم شد جای اندیشه و یا دکان پرشیشه

که کار عشق این باشد که باشد عاشق آواره

اگر زخمی زنی از کین به قصد این دل مسکین

بزن که زخم بردارد چه باید کرد بیچاره

بگو ای شمس تبریزی دلت سنگ است یا خاره