چو دل از غم رسول آمد بر دل جبرئیل آمد

که درد کهنه زان دارد که نوزاد است اندیشه

که درد زه ازان دارد که تا شه زاده ای زاید

نتیجه سربلند آمد چو شد سربست اندیشه

چو مریم از دو صد عیسی شده ست آبست اندیشه

چو شهد شمس تبریزی فزاید در مزاجم خون

از آن چون زخم فصادی رگ دل خست اندیشه