چو شهد شمس تبریزی فزاید در مزاجم خون

نتیجه سربلند آمد چو شد سربست اندیشه

چو دل از غم رسول آمد بر دل جبرئیل آمد

چو مریم از دو صد عیسی شده ست آبست اندیشه

از آن چون زخم فصادی رگ دل خست اندیشه