هر آن جانی که شد مجنون به عشق حالت بی چون

زهی یغما که می آرد شه قفجاق ترکانه

دلم آهن همی خاید از آن لعلین لبی که او

کنار لطف بگشاید میان حلقه مستانه

کجا گیرد قرار اکنون بدین افسون و افسانه

چو او طره برافشاند سوی عاشق همی داند

که از زنجیر جنبیدن بجنبد شور دیوانه