که از زنجیر جنبیدن بجنبد شور دیوانه

هر آن جانی که شد مجنون به عشق حالت بی چون

کجا گیرد قرار اکنون بدین افسون و افسانه

چو او طره برافشاند سوی عاشق همی داند

به عشق طره های او که جعد و شاخ شاخ آمد

دل من شاخ شاخ آید چو دندان در سر شانه

چه برهم گشته اند این دم حریفان دل از مستی