دل من شاخ شاخ آید چو دندان در سر شانه

چو او طره برافشاند سوی عاشق همی داند

که از زنجیر جنبیدن بجنبد شور دیوانه

به عشق طره های او که جعد و شاخ شاخ آمد

چه برهم گشته اند این دم حریفان دل از مستی

برای جانت ای مه رو سری درکن در این خانه

اگر ساقی ندادت می دلا در گل چه افتادی