به دم در چرخ می آری فلک ها را و گردون را

سراندازان همی آیی ز راه سینه در دیده

فسونگرم می خوانی حکایت های شوریده

چه باشد پیش افسونت یکی ادراک پوسیده

گناه هر دو عالم را به یک توبه فروشویی

چرایی زلت ما را تو در انگشت پیچیده