همان دم جمله گورستان شود چون شهر آبادان

شکسته عشق درهاشان قماش از خانه دزدیده

خرامان شو به گورستان ندایی کن بدان بستان

که خیز ای مرده کهنه برقص ای جسم ریزیده

همه رقصان همه شادان قضا از جمله گردیده

گزافه این نمی لافم خیالی بر نمی بافم

که صد ره دیده ام این را نمی گویم ز نادیده