صدق گو گر گریبانش پس پشت است بدریده

گزافه این نمی لافم خیالی بر نمی بافم

که صد ره دیده ام این را نمی گویم ز نادیده

کسی کز خلق می گوید که من بگریختم رفتم

خمش کن بشنو ای ناطق غم معشوق با عاشق

که تا طالب بود جویان بود مطلب ستیزیده