بشنو سخن یاران بگریز ز طراران

با زر غم و بی زر غم آخر غم با زر به

چون راهروی باری راهی که برد تا ده

از جمع مکش خود را استیزه مکن مسته

آدم ز چه عریان شد دنیا ز چه ویران شد

چون بود که طوفان شد ز استیزه که با مه