عالم همه چون دریا تن چون صدف جویا

من سرخوش و تو دلخوش غم بی دل و بی سر به

دل می ده و بر می خور از دلبر و دل بر به

جان وصف گهر گویا زین ها همه گوهر به

صورت مثل چادر جان رفته به چادر در

بی صورت و بی پیکر وز هر چه مصور به