صورت مثل چادر جان رفته به چادر در

دل می ده و بر می خور از دلبر و دل بر به

عالم همه چون دریا تن چون صدف جویا

جان وصف گهر گویا زین ها همه گوهر به

بی صورت و بی پیکر وز هر چه مصور به

تو پرده تن دیدی از سینه بنشنیدی

آن زخمه که دل می زد کان پرده دیگر به