تو پرده تن دیدی از سینه بنشنیدی

جان وصف گهر گویا زین ها همه گوهر به

صورت مثل چادر جان رفته به چادر در

بی صورت و بی پیکر وز هر چه مصور به

آن زخمه که دل می زد کان پرده دیگر به

از چهره تو زر می زن با چهره زر می گو

با زر غم و بی زر غم آخر غم با زر به