چرا خواندم در شبستان ترا

که این راز بر من نشاید نهفت

نکردی تو این بد که من کرده ام

ز گفتار بیهوده آزرده ام

کنون غم مرا بود و دستان ترا

کنون راستی جوی و با من بگوی

سخن بر چه سانست بنمای روی