ظلمت ز مه آشفته خاری ز گل آزرده

یک لحظه بخندانی یک لحظه بگریانی

ای نادره صنعت ها در صنع درآورده

عاقل ز تو نازارد زان روی که زشت آید

بس غصه رسول آمد از منعم و می گوید

ده مرده شکر خوردی بگذار یکی مرده

پس فکر چو بحر آمد حکمت مثل ماهی