من چند تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه

من بیخود و تو بیخود ما را کی برد خانه

در شهر یکی کس را هشیار نمی بینم

هر یک بتر از دیگر شوریده و دیوانه

جانا به خرابات آ تا لذت جان بینی