در پختن این شیران تا مغز پزان گشته

از غمزه غمازی وز طرفه بغدادی

دل گشته چنان شادی جانم همدان گشته

در بیشه درافتاده در نیم شبی آتش

از شعله آن بیشه تابان شده اندیشه

تا قالب جان پیشه بی جا و مکان گشته

گرمابه روحانی آوخ چه پری خوان است