نوری که از او تابد هر چشم که برتابد

تا جمله فروخواند پنهانی ناگفته

از حسن پری زاده صد بی دل و دل داده

در هر طرف افتاده هم یک یک و هم جفته

بیدار ابد یابد در کالبد خفته

از هفت فلک بیرون وز هر دو جهان افزون

وین طرفه که آن بی چون اندر دل بنهفته