خنده پدر و مادر در چرخ درآوردت

کاندر سر هر مویت درجست دو صد خنده

هر ذره که می پوید بی خنده نمی روید

از نیست سوی هستی ما را کی کشد خنده

بنمود به هر طورت الطاف احد خنده

آن دم که دهان خندد در خنده جان بنگر

کان خنده بی دندان در لب بنهد خنده