کو شیوه ابروی تو کو غمزه چشمت

از گور تو آن نرگس و آن لاله دمیده

اندر لحد بی در و بی بام مقیمی

ای بر در و بر بام به صد ناز دویده

ای چشم بد مرگ بدان هر دو رسیده

ای دست تو بوسه گه لب های عزیزان

در دست فنا مانده تو با دست بریده