ای مرغ دل ار بال تو بشکست ز صیاد

یک نغمه تر نیز به دولاب رسیده

یک دسته کلید است به زیر بغل عشق

از بهر گشاییدن ابواب رسیده

از دام رهد مرغ به مضراب رسیده

خاموش ادب نیست مثل های مجسم

یا نیست به گوش تو خود آداب رسیده