کنون درهای گردون برگشادند

صلا کز مهر سرمست است دلخواه

به مغناطیس آید آخر آهن

به سوی کهربا آید یقین کاه

که عاجز شد فلک از ناله و آه

بیا سجده کنان چون سایه ای دوست

که بر منبر برآمد امشب آن ماه