جگرها را ز نغمه آب دادند

توشان از لطف خود برج حصین ده

ز مدح و آفرینت هوش ها را

چو خوش کردند همشان آفرین ده

ز کوثرشان تو هم ماء معین ده

خمش کردم کریما حاجتت نیست

که گویندت چنان بخش و چنین ده