چو یوسف ملک مصر عشق گیرد

بپوشد خلعت از دیباه روزه

دعاها اندر این مه مستجاب است

فلک ها را بدرد آه روزه

کسی کو صبر کرد در چاه روزه

سحوری کم زن ای نطق و خمش کن

ز روزه خود شوند آگاه روزه