کسی کو صبر کرد در چاه روزه

دعاها اندر این مه مستجاب است

فلک ها را بدرد آه روزه

چو یوسف ملک مصر عشق گیرد

سحوری کم زن ای نطق و خمش کن

ز روزه خود شوند آگاه روزه

بیا ای شمس دین و فخر تبریز