گه گردد جمع و گاه پاره

چشمی که مناره را نبیند

چون بیند مرغ بر مناره

ابر دل ما ز عشق این مه

چون عشق تو زاد حرص تو مرد

بی کار شوی هزارکاره

چون آخر کار لعل گردد