کای شادی جان و جان شاده

خود را هم خویش سجده کرده

بی ساجد و مسجد و سجاده

هم بر لب خویش بوسه داده

هر چیز ز همدگر بزاید

ای جان تو ز هیچ کس نزاده

می راند سوی شهر تبریز