هر زمان گوید که چونی ای دل بی چون شده

تا چه عشق است آن صنم را با دل پرخون شده

دم به دم او کف خود را از دلم پرخون کند

تا ز دست دست او خون دلم جیحون شده

نام عاشق بر من و او را ز من خود صبر نیست