عقل کل کژچشم گشته از کمال غیرتت

ای به میدان های وحدت گوی شاهی باخته

جمله را عریان بدیده کس تو را نشناخته

وز کژی پنداشته کو مر تو را انداخته

ای چراغ و چشم عالم در جهان فرد آمدی

تا در اسرار جهان تو صد جهان پرداخته