ای تو در نیک و بد دور زمان پیچیده

عشوه و مکر زمانه نپذیرد گوشی

که سلام از لب آن یار بود بشنیده

پیچ زلفش چو ندیدی تو برو معذوری

نی تراشی است که اندر نی صورت بدمد

هیچ دیدی تو نیی بی نفسی نالیده

گر بداند که حریف لب کی خواهد شد