ما حریف چمن و لاله ستانیم همه

تاب مشرق تن ما را مثل سایه بخورد

که به صورت مثل کون و مکانیم همه

زعفران رخ ما از حذر چشم بد است

مصحف آریم و به ساقی همه سوگند خوریم

که جز از دست و کفت می نستانیم همه

هر کی جان دارد از گلشن جان بوی برد