ای ز شهوت در پلیدی همچو کرم

ای تو خود را در میان پنداشته

ای گرفته چشمت آب از دود کفر

دود را نور عیان پنداشته

عاشقان را همچنان پنداشته

مستی شهوت نشان لعنت است

ای نشان را بی نشان پنداشته