از دوست هر چه گفتم بیرون پوست گفتم

آن دیده اش ندیده گوشیش ناشنیده

او آب زندگانی می داد رایگانی

از قطره قطره او فردوس بردمیده

زان سر چه دارد آن جان گفتار دم بریده

با این همه دهانم گر رشک او نبستی

صد جای آسمان را تو دیدیی دریده