آنگه بکرد سجده بوسید آستانه

پر کرد جام اول زان باده مشعل

در آب هیچ دیدی کآتش زند زبانه

بر کف نهاده آن را از بهر دلستان را

بستد نگار از وی اندرکشید آن می

شد شعله ها از آن می بر روی او دوانه

می دید حسن خود را می گفت چشم بد را