در اصل زمهریر گر افتد ز آتشت

هم سر به جوش آمده هم پا بسوخته

سرنای این دلم ز تو بنواخت پرده ای

هم پرده اش دریده و سرنا بسوخته

تا روز حشر بینی سرما بسوخته

از عالم نه جای ندا کرد عشق تو

هر جان که گوش داشته برجا بسوخته