صد ره از صدق و داد گر بنزادم مده

از سر کین درگذر بوسه ده ای لب شکر

بر سر هر خاک سر گر ننهادم مده

هر که دوم بار زاد عشق بدو داد داد

شمس حق نیک نام شد تبریزت مقام

گر نشکستم تمام هیچ تو دادم مده