رو که حجابی خوش است هیچ مگو ای سره

پنجره ای شد سماع سوی گلستان تو

گوش و دل عاشقان بر سر این پنجره

آه که این پنجره هست حجابی عظیم

از شکرینی که هست بهر بخاییدنش

لب همه دندان شده ست بر مثل دستره

دست دل خویش را دیدم در خمره ای