شب دراز و تب و رازهای ناگفته

مقام خلوت و یار و سماع و تو خفته

که شرم بادت از آن زلف های آشفته

از این سپس منم و شب روی و حلقه یار

برون پرده درند آن بتان و سوزانند

که لطف های بتان در شب است بنهفته

به خواب کن همه را طاق شو از این جفتان