ز چشم مست تو پیچد دلم که دیوانه است

چو مست روی توام ای حکیم فرزانه

به من نگر تو بدان چشم های مستانه

که جنس همدگر افتاد مست و دیوانه

دل خراب مرا بین خوشی به من بنگر

که آفتاب نظر خوش کند به ویرانه