که آفتاب نظر خوش کند به ویرانه

ز چشم مست تو پیچد دلم که دیوانه است

که جنس همدگر افتاد مست و دیوانه

دل خراب مرا بین خوشی به من بنگر

بکن نظر که بدان یک نظر که درنگری

درخت های عجب سر کند ز یک دانه

دو چشم تو عجمی ترک و مست و خون ریزند