درخت های عجب سر کند ز یک دانه

دل خراب مرا بین خوشی به من بنگر

که آفتاب نظر خوش کند به ویرانه

بکن نظر که بدان یک نظر که درنگری

دو چشم تو عجمی ترک و مست و خون ریزند

که می زند عجمی تیرهای ترکانه

مرا و خانه دل را چنان به یغما برد