مرا و خانه دل را چنان به یغما برد

درخت های عجب سر کند ز یک دانه

دو چشم تو عجمی ترک و مست و خون ریزند

که می زند عجمی تیرهای ترکانه

که می دود حسنک پابرهنه در خانه

به باغ روی تو آییم و خانه برشکنیم

هزار خانه چو صحرا کنیم مردانه